Mijn verhaalties =D

Deel 42

Goh Sarah. wie is dat ook alweer? Zul je nu wel denken. Ja ik weet wel dat je dat denkt hoor! Nou dat is dat lieve meisje die deze log beheerd, deze geweldige verhaaltjes schrijft en een geweldig on-inspi loze zomer heeft!
Want die lieve Sarah heeft een ander verhaal in haar hoofd als vervaning voor Little Star, omdat die nog maar 1 deel te gaan heeft! ((10 delen lukt me helaas niet meer!))
Dat was dus die lieve Sarah! En nu mag jij van haar dat geweldige saaie en stomme deel 42 van See No Evil lezen! Dan gaat zij lekker slapen!

Kus kus kus Sarah

Vanuit Sanna’s ogen;; ~~een week later~~

Zac mocht naar huis, Shayra hoefde maar een nachtje te blijven en Selena werd de ochtend nadat we binnen waren gekomen al meteen naar een andere kamer gebracht. Ik lag nu dus alleen nog maar met Arienne op een kamer, erg gezellig was het niet want ze lag meestal te slapen. En als ze wakker is waren er allemaal dokters bij haar. Ik zuchtte, waarom is dit zo saai! ‘He Sinaasappeltje! Lekker geslapen?’ zei Nick toen hij naar binnen liep. ‘Gaat wel… Het is hier zo saai dat ik bijna alleen maar slaap!’ Nick lachte, die lach deed me vanbinnen lachen. ‘Gelukkig kun je nog lachen!’ zei hij en hij knuffelde me. ‘Ja… Hoe gaat het met Joe?’ vroeg ik, ik lag dan wel in hetzelfde ziekenhuis maar ik mocht mijn kamer niet af en de dokters wouden niets over hem zeggen. ‘Hetzelfde, nouja Mandy heeft de moed opgegeven en is weer naar huis toe, ze komt ook niet meer. Ze zei dat ze dit te moeilijk vind en dat Yana Joe mag hebben, dus dat is ook opgelost!’ zei Nick blij, ik kon zien dat hij het er moeilijk mee had gehad. ‘En Yana houd het nog wel vol? Volgens mij zit ze nu echt dag en nacht in het ziekenhuis he?’ ik werd opeens ongerust, Yana was altijd zo bang voor ziekenhuizen! ‘Het lukt haar nog wel, meestal zit ze bij Joe wat te niksen. Tegen hem te praten enzo, dat soort gedoe! Er is telkens iemand anders bij Joe, dat geeft haar geloof ik wel rust.’ Nick gaf me nog een knuffel, net toen ik wat wou zeggen werd Arienne wakker. ‘Waar is Zac?’ zei ze zwak. Nick keek geschrokken, volgens mij dacht hij dat het alweer beter met haar was dan eerst, wat dus nog niet  het geval is! ‘Zac is vanmorgen ontslagen, je sliep nog en we mochten je niet wakker maken van de dokters. Hij komt morgen weer op bezoek.’ Ik zag dat ze zacht knikte,  daarna viel ze weer in slaap. ‘Wanneer mag je naar huis?’ vroeg Nick zacht, zijn stem klonk zacht. Langzaam kwam zijn hoofd dichterbij. ‘Als het goed is morgen.’ Probeerde ik net zo zacht terug te zeggen. Op de een of andere manier had ik het gevoel dat het niet goed was wat ik deed. Nick gaf me een  kus op mijn voorhoofd, zacht, zoet, lief. Ik wou hem net een kus geven toen er iemand binnenkwam, snel ging Nick rechtop zitten en deed alsof er niks gebeurd was. Hij had geloof ik nog steeds het gevoel dat er elk moment paparazzi binnen kon komen, maar de persoon die binnenkwam was alles behalve dat. Het was Gerben!

Vanuit Nick’s ogen;; Snel ging ik rechtop zitten, ik vergat nog steeds dat we geen contract meer hadden dus dat het niet meer uitmaakte wat ik deed! Sanna leek blij toen ze zag wie er naar binnen liep, ik kende hem niet. ‘Zo San, hoe gaat het vandaag met je?’ zei hij en hij zette een stoel naast haar bed. ‘Wel goed hoor! Arienne slaapt net weer, ze was vergeten dat Zac vandaag naar huis mocht.’ Zei Sanna met een grote lach op haar gezicht. Ik voelde me buitengesloten, normaal zou Sanna me aan haar vrienden voorstellen maar dat deed ze nu niet. ‘Wacht even! Jij bent toch Nick Jonas? Goh ik wist niet dat Sanna je kende! Ik ben Gerben, een collega van Sanna.’ zei de jongen, die blijkbaar Gerben heette. Sanna had dus niet over me verteld… Waarom voelde dit niet goed? ‘Ik ga weer naar Joe toe, Yana zit daar nu alleen. Doei Sinaasappeltje, ik hou van je…’ het laatste fluisterde ik in haar oor, ze werd rood. Snel liep ik de kamer uit en bleef aan de deur luisteren. Ik hoorde dat Sanna en Gerben nog aan het praten waren alleen kon ik niet verstaan wat ze zeiden. Mokkend liep ik naar Joe toe. Op de gang voor Joe’s kamer zat Yana op de grond te huilen. ‘Yana wat is er aan de hand? Waarom ben je niet bij Joe?’ ik hurkte naast haar neer en sloeg mijn arm om haar heen. ‘Ik… Joe… Los… Dood…’ hikte ze tussen haar tranen door. Ik werd er bang van, straks was Joe dood! ‘Yana is hij dood?’ vroeg ik bang, ze schudde haar hoofd. ‘Wat is er dan? Ga eerst eens even rustig op een stoel zitten. Moet ik wat water voor je halen?’ in paniek begon ik allemaal vragen op haar af te vuren waar ze alleen nog maar harder van ging huilen. ‘Het spijt me Yaan, wie is er nu bij Joe?’ vroeg ik rustig, tenminste ik dacht dat het rustig klonk. Ze veegde haar tranen weg en stopte met huilen. ‘Je ouders. Frankie mag het niet weten Nick! Frankie mag niet weten dat Joe…’ ze begon weer te huilen. ‘Rustig maar Yaan, ik vertel Frankie niets!’ ik ging maar naast haar op de grond zitten, als zij niet opstond ging ik wel naast haar zitten! ‘Wat is er met Joe?’ vroeg ik, Yana veegde haar tranen weg en begon te vertellen. ‘Ze laten hem nog een week aan de apparaten zitten en laten hem dan los, dan gaat hij dus…’ ze begon weer te huilen. Joe dood, dat moest nog even tot me doordringen. Yana zag er echt beroerd uit! ‘Dankje Nick, ik moest het even aan iemand kwijt. Wil jij het aan Kevin vertellen? En aan niemand ander oke?’ ik knikte, er klonk wat getik van krukken. Ik gaf haar een knuffel, Yana gaf mij een kus op mijn wang. ‘Nick!! Kijk ik mag mijn bed uit! Goe…’ Sanna stopte midden in haar zin en draaide zich weer om, ik zag dat ze huilde. ‘Sanna! Het is niet wat je denkt!’ ik schoot overeind en liep achter haar aan. Ze begon te rennen, zo goed en zo kwaad als het ging met haar krukken. Ik haalde haar in en ging voor haar staan, ze stopte. ‘Oh nee? Hoe weet je wat ik denk?’ ik hoorde en zag dat ze haar tranen binnen probeerde te houden. ‘Ik… Yana was overstuur oke!’ ze beet op haar lip. ‘Oh ja en waarom dan? Oh nee mijn vriendje ligt in coma boehoehoe!’ Sanna beet op haar lip, toch waren haar wangen nat van de tranen. ‘Ze was in paniek en moest huilen! Dan troost je iemand toch? Dat is toch menselijk? Oh nee dat weet je natuurlijk niet want je bent een aliën. Wraah ik verover de aarde!’ wat deed ik? Ruzie maken met iemand die in het ziekenhuis ligt. Ik hoor mijn moeder al zeggen: Nicholas hoe laag kun je zinken? ‘Jongen dat jij nou niet normaal kunt doen! Vertel me dan eens waarom Yana zo overstuur is? Oh nee dat kun je natuurlijk niet! Want dat was ze niet!’ ik beet op mijn lip, het drong nu pas tot me door dat Joe misschien nog maar een week te leven had! Ik voelde tranen achter mijn ogen prikken. ‘Zie je wel dat kun je niet! Als je een ander hebt kun je het me ook gewoon vertellen Nicholas. Mag ik nu verder met mijn leven?’ boos probeerde Sanna langs me te krukken, ik hield haar tegen. Tranen stroomden over mijn wangen. ‘Als Joe over een week niet wakker is geworden halen ze hem van de apparaten af! Dan gaat hij dus dood! Daarom was Yana zo overstuur!’ floepte ik eruit, meteen sloeg ik mijn handen voor mijn mond. Achter me hoorde ik iemand stil staan, ik draaide me om en Kevin en Frankie stonden daar. Frankie begon te huilen, meteen tilde Kevin hem op en liep met hem weg. ‘Kut!’ riep ik en ik liet me tegen de muur omlaag zakken, Sanna was terug naar haar kamer gelopen. Ik begon harder te huilen. ‘He man, ik hoorde dat het niet zo goed gaat met Joe?’ hoorde ik een zware stem zeggen, ik keek omhoog en Big Rob stond daar. ‘Ja… En het ergste is nog dat ik het alleen aan Kevin mocht vertellen, en al helemaal niet aan Frankie! En Sanna mocht het ook nog niet weten.’ Big Rob kwam naast me zitten. ‘Iedereen heeft wel eens een rotdag Nick. Kevin is nu met Frankie naar een speelgoedwinkel toe, zodat hij het misschien vergeet. Je moet vanavond maar even met hem gaan praten… Kom je moet naar Yana toe, ze heeft je nodig. En je moeder trouwens ook meer dan dat je denkt! Kevin heeft Frankster onder zijn hoede, let jij dan een beetje op haar? Ze heeft het moeilijk Nick.’ Ik knikte, Big Rob had voor de zoveelste keer gelijk. Ik stond op en samen met hem liep ik naar Yana toe. ‘Hoe is het afgelopen met Sanna? Heb je het Kevin al verteld? Frankie weet er nog niks van toch?’ Yana kwam ongerust naar me toe lopen. Ik durfde haar niet aan te kijken dus draaide ik mijn hoofd maar weg. ‘Sanna en ik hebben ruzie, net stonden we tegen elkaar te schreeuwen en toen floepte ik er per ongeluk over Joe uit… En toen stonden Kevin en Frankie achter me en heeft Frankster het gehoord…’ Yana legde haar arm om me heen. ‘Het geeft niks… Jullie hadden toch geen ruzie over die kus die ik je gaf he?’ vroeg ze geschrokken, het enige wat ik kon doen was knikken. Yana mompelde dingen als “Het spijt me” en “Rot voor je” en volgens mij ook “Was er maar een engeltje dat ons beschermde…”

~~ ’s avonds op Nick’s kamer~~

Ik stond me om te kleden toen mam binnen kwam lopen. ‘Nicholas, het spijt me dat ik de laatste tijd een beetje chagrijnig tegen je was. Het komt gewoon door Joe en nu ligt Sanna ook nog in het ziekenhuis, het word me gewoon iets teveel soms.’ Mam deed de deur dicht en ging op mijn bed zitten. Ik ging liggen met mijn hoofd op haar schoot, ze streelde met haar vingers door mijn haar heen. ‘Ik hou van je mam…’ zei ik en ik knuffelde haar buik. ‘Ik ook van jou Nickie… Ookal zou ik dat de laatste tijd vaker tegen je moeten zeggen.’ Ik gaf haar buik een kus. ‘Dat hoeft niet hoor mam. Focus jij je nu maar op Joe dan zorgen Kevin en ik wel voor Frankie en Yana.’ Ze gaf me een kus op mijn voorhoofd. Ik ging rechtop zitten. ‘Dat is lief van je Nick. Je moet hier echt eens opruimen hoor! En wat is dat voor briefje op je shirt?’ zei mam en ze bukte zich om het te pakken. ‘Alleen voor Nicholas Jerry Jonas a.k.a Krullie! Staat erop, lees hem maar gauw.’ Zei ze en ze wou  hem aan mij geven. ‘Lees jij hem maar eerst, dan doe ik even een shirt aan.’ Ik zat namelijk met alleen mijn jogginbroek aan en ik begon het koud te krijgen, snel deed ik mijn pyjama shirt aan. Mam zat verstijfd naast me en had het briefje laten vallen. ‘Mam wat is er?’ vroeg ik. ‘Lees het briefje… Dan snap je het wel… Het spijt me voor je Nicholas!’ zei mam en ze gaf me een knuffel,  ik bukte om het briefje te pakken.

Lieve Nicholas,

Sorry maar het is uit.

Jij hebt Yana en daar wil ik niet tussen komen.

En uhm… ik ben zelf ook verliefd op iemand anders, op Gerben die ook op mijn kamer was vanmorgen.

Het spijt me Krullie, maar onze liefde is over van twee kanten.

Veel plezier nog in je leven…

NickJ-IsOffThe-Chain | 16-08-2009 | 23:15 | Link | Reacties (7)