Mijn verhaalties =D

Jackpot 1

Lalalalallalalalalla hoelang moesten jullie wachten op een nieuw deel?? Veel te lang he! Nou hier is dan hoofdstuk 1 van Jackpot =D Arienne ik heb speciaal voor jou vannacht doorgeschreven <33

Kuus Sarah

Hoofdstuk 1: The beginning

Veerle’s POV

Op mijn bed lig ik rustig wat te lezen, Romeo en Juliët. Dan hoor ik opeens wat gitaar muziek buiten, iemand zingt. Ík sta op en struik mijn galajurk glad, mijn haar zit perfect zie ik in de spiegel. Terwijl ik mijn balkon op loop ruik ik de geur van de nacht. Als ik naar beneden kijk zie ik Joe daar staan met een gitaar, hij lacht en begint te zingen. Dan stopt hij en legt de gitaar weg. Joe knielt neer. ‘Mijn allerliefste Veerle, wil je alsjeblieft met me trouwen?’ vraagt hij en hij haalt een ring uit zijn jasje. ‘Ja mijn allerliefste Joe! Duizendmaal ja!’ zeg ik blij, mijn hart klopt tien keer sneller dan normaal. Joe klimt het balkon op, zijn hoofd komt dichterbij. ‘Veerle? Veerle word wakker!’ zegt Joe dan, langzaam verandert zijn stem in die van mijn moeder. Ik doe mijn ogen open en strek me uit. Dan ga ik rechtop zitten. Wat had ik ook al weer gedroomd? Oh ja, over Joe en ik en Romeo en Juliët. Romeo en Juliët, dat doet me aan iets denken… Romeo en Juli… Ik sla mezelf voor mijn hoofd. Vandaag moest ik Romeo en Juliët gelezen hebben, ik kijk naast en onder mijn bed. Waar heb ik dat boek gelaten? Volgens mij moest ik nog maar een paar bladzijden. Ik stap mijn bed uit en kleed me aan. Gewoon simpel een shirt en een spijkerbroek, in mijn kast vind ik Romeo en Juliët.

‘Veerle kom je ontbijten?’ zegt Daniël die net naar beneden loopt. ‘Ik kom eraan!’ snel borstel ik mijn haar en neem het boek en mijn tas mee naar beneden. ‘Kom op Veer je hoeft nog maar een weekje! Hier heb je een boterham en schiet alsjeblieft op!’

‘En wat is daarop het antwoord mevrouw op de eerste rij?’ Martens kijkt me met een dodelijke blik aan, vanmorgen tijdens het ontbijt had ik Romeo en Juliët niet kunnen uitlezen. ‘Uhm… Dat weet ik niet…’ ik word rood, voor mijn gevoel wist iedereen het antwoord behalve ik! ‘Ah onze emo weet het antwoord niet.’ Hoor ik iemand achter me fluisteren. ‘Je weet het niet? Heb je Romeo en Juliët wel gelezen mevrouwtje?’ weer die dodelijke blik. ‘Ja… Nee… Niet helemaal, ik had niet genoeg tijd om hem uit te lezen vanmorgen…’ stamel ik, waarom moest DAMOK nou net vanmorgen een jamgevecht houden? ‘En gisteren? Zeker ook niet genoeg tijd he? Je stond vast en zeker weer over die Jonas broertjes te kwijlen!’ stukjes spuug in mijn gezicht. ‘Nee meneer, ik moest mijn vader helpen.’ Nog roder. ‘Waarmee dan Assepoester? Met de onderbroeken van je stiefzusjes wassen?’ Martens werd nog bozer. ‘Nee… ik moest stofzuigen en mijn zusje snapte haar wiskunde niet dus hielp ik haar.’ Hij  stond op het punt van ontploffen. ‘Eruit jij! Als ik je nog cijfers kon geven gaf ik je een één! Een dikke vette één!’ ik ren de gang op, ren naar de wc’s en kan nog net een hokje inschieten voordat ik begin te huilen.

Ik hoor wat gerommel in een ander hokje, normaal  loopt hier nooit iemand rond! ‘Kan ik binnenkomen?’ vraagt een jongen in het Engels. ‘Sure!’ ik draai de deur open en veeg mijn ogen af met een wc papiertje. ‘Gaat alles goed met je?’ vraagt de jongen weer,  nu praat hij wel Nederlands. ‘Ja hoor! Naast dat ik net in mijn gezicht ben verrot gescholden door mijn leraar Engels gaat alles goed met me. Ik ben trouwens Veerle en jij bent?’ door de tranen zie ik niets meer, alleen dat er een jongen voor me staat met donker haar, hij heeft de deur weer dicht gedaan zie ik. ‘Veerle, mooie  naam! Ik ben Joseph, sorry mijn Nederlands is niet heel goed!’ zegt hij lachend, ik mag hem wel! ‘Ik heb je hier nog nooit eerder op school gezien Joseph, ben je nieuw hier? Best wel raar want het is bijna vakantie enzo!’ hij antwoordt niet, waarom niet? Misschien lacht hij wel of kijkt hij me verbaasd aan ofzo! Waarom kan ik nou net niets zien? ‘Nee ik ben hier maar een paar dagen, ik ben ook maar een paar dagen in Nederland! Normaal krijg ik thuis les maar mijn moeder vond me arrogant worden dus moest ik hiernaartoe. ‘Oh oke… Wat vind je van onze school?’ ik veeg weer langs mijn ogen, volgens mij is mijn mascara helemaal uitgelopen maar goed het moet maar! ‘Wel leuk hoor! De leraren zijn best wel chill.’ Joseph buigt naar voren. ‘Maar wat een bitches zijn die meiden hier zeg, en die jongens denken aan niks anders dan aan voetbal!’ fluistert hij dan in mijn oor. ‘Jawel hoor ze denken ook aan meiden versieren en aan eten!’ fluister ik terug. Ik veeg de tranen nog een keer weg en knipper een paar keer, nu kan ik weer normaal zien. ‘Sorry  ik moet gaan!’ roept  Joseph en weg is hij, het enige wat ik nog zie is een schoen, een zwarte All-star. Wat raar dat hij zo opeens weer weg moest! Of wou hij niet dat ik hem zag?

Vermoeid gooi ik mijn tas op mijn bureau, ik had strafwerk meegekregen en dat moest morgen af zijn. Ik zucht en begin aan mijn huiswerk. Als ik mijn Engelse boek in mijn tas tegen kom denk ik aan Joseph, ik vind het nog steeds raar dat hij opeens weg moest. ‘VEEEERRRR!!!!! Ik weet het thema van de Stevens weer!!  Het is fiiiiiiii!’ Mary rent naar binnen en valt over mijn tas heen die ik nu op de grond had liggen. ‘Fi wat?’ vraag ik lachend terwijl ik haar overeind trek. ‘film en muziek! Dus dan moet je als filmster ofzo! Ik ga denk ik in zo’n galajurk met een boa om! Weet jij al iets? Misschien kun je als Demi Lova’ Muziek dat is het! Joseph Adam Jonas, misschien was het wel Joseph van vandaag op de wc’s. Ze zijn nu wel in Europa op vakantie, waar weet ik alleen niet. Dat zou best wel hip zijn als het mijn allerliefste Romeo was!

-Volgende dag-

School was weer een ramp vandaag, ik ben denk ik wat tijd voor mezelf nodig. Ik pak mijn Ipod en de hondenriem, meteen komt Panda op me afrennen. Ze heet Panda omdat ze een dalmatiër is en een zwarte vlek om haar oog heen heeft, ik doe haar de riem om. ‘Pap ik loop wel even een rondje met Panda! Ja we zijn voor het eten weer terug!’ roep ik nog en ik trek de deur achter me dicht, buiten zet ik mijn muziek aan en loop richting het parkje. Daar laat ik Panda los en begin wat rondjes door het park te lopen, zachtjes zing ik mee met mijn muziek.

Joe’s POV

‘Ja Tay ik mis jou ook!’ ik ben met Taylor aan het bellen. ‘Waarom ben je dan in Europa?’ vraagt ze heel zielig. ‘Nick en Kevin zijn er ook hoor! Alleen in een ander land!’ zeg ik lachend. ‘Je weet toch dat we mijn zusje aan het zoeken zijn? Weetje, vanmorgen was ik op zo’n school aan het zoeken en toen zat er een meisje huilend op de wc. Ze werd gewoon gepest omdat ze anders was! Volgens mij was het dat ene meisje van youtube, die ene die zo goed kan zingen!’ ga ik verder. ‘Ja dat weet ik, je hebt het me nog maar achthonderd keer verteld… maar ik ga hangen doei!’ zegt Taylor. ‘Dag schattie, droom vanavond maar over mij.’ Ik maak een kusgeluidje en hang op. Ik begon wat te rennen, mijn pet en zonnebril helpen hier gelukkig wel! Ik denk aan Taylor, ze had een kudde hysterische fans voor haar deur staan. Ik denk aan de eerste keer dat wij dat hadden, Kevin en Nick hadden lachend foto’s gemaakt, ik was voor de deur van het hotel gaan staan en zwaaide naar ze. Wat konden die meiden gillen zeg! ‘Oh my Jonas! Het is Joe!’ een kudde meisje komt gillend op me afrennen, snel ren ik weg. Ongemerkt schiet ik een steegje in. Als ze weg zijn loop ik weer terug, ik kijk net achterom als ik tegen iemand aanloop, ze valt op de grond. ‘Sorry gaat het?’ vraag ik. ‘Ja hoor… Ik lette niet op.’ Als ik kijk wie het is zie ik dat het het wc-meisje is van die school! Ik trek haar overeind, ze denkt diep na. Straks herkent ze me en kan ik weer rennen! ‘Waar denk je aan?’ vraag ik terwijl ik mijn pet goed op mijn hoofd druk. Ze is een tijdje stil. ‘Aan niks, je deed me een beetje denken aan iemand… Een soort vriend zegmaar.’ Aarzelend steekt ze haar hand uit. ‘Veerle Kaurinovic.’ Zegt ze, ik pak haar hand en schud hem. Verwachtingsvol kijkt ze me aan, nu wil ze natuurlijk dat ik mijn naam zeg. Ik laat haar hand los en zet mijn zonnebril en pet weer goed op mijn hoofd. ‘En jij bent?’ vraagt ze lachend. Ik begin te zweten, moet ik nou zeggen dat ik Joe ben en misschien weer moeten rennen, of moet ik een naam verzinnen? ‘Shane Gray!’ zeg ik lachend. Ik zie dat ze me raar aankijkt. ‘Ken ik die naam niet uit een film? Uit de film Camp Rock, met de Jonas Brothers en Demi Lovato. Ken je die film?’ vraagt ze me. Ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan, had ik nou net gezegd dat ik Shane Gray heet? ‘Ja die ken ik. Mensen zeggen dat wel vaker tegen me, maar het is best wel een grappig verhaal eigenlijk.’ Ik stopte om adem te halen, hoe kletste ik mezelf hier uit? ‘Ja vertel maar! Ik ben dol op verhalen, zullen we hier even gaan zitten?’ er komt een hond op ons afgelopen, Veerle doet hem de riem op. ‘Dat is mijn hond, Panda, Panda zwaai!’ de hond zwaait met zijn poot heen en weer. Ik lach en we gaan zitten, nu moet ik dus gaan vertellen. Vragend kijkt Veerle me aan, Panda heeft zijn oortjes naar voren en zijn koppie scheef. ‘Nou het zit dus zo, ik woon eigenlijk in Amerika en mijn vrienden en ik waren dus op internet wat foto’s aan het kijken en muziek aan het luisteren, een beetje chillen dus. Toen kwamen we op de site van Disney en daar stond een wedstrijd op. Wie verzint de leukste naam voor een nieuwe Disney Channel Original? En daar deden mijn vrienden en ik dus aan mee, kon je namen opgeven enzo. Voor de titel en namen voor de hoofdpersonen, en toen hadden mijn vrienden en ik mijn naam ingevuld voor de grap en toen werd hij gekozen!’ ik adem diep in, toen ik aan het praten was ging ik steeds sneller praten. Naast me hoor ik Veerle grinniken, Panda blaft een paar keer. ‘Oke dat is inderdaad een grappig verhaal!’ hikt ze tussen het lachen door. ‘Mama! Ik ben weer blut, heb weer studieschuld gemaakt en mijn kleren zijn weer vies. Mama! De maand is net begonnen, maar mijn geld is nu al op aan de zoute drop.’ Met een rood hoofd neemt Veerle haar mobiel op. ‘Hoi mam… Tuurlijk… Ben al onderweg… Mag er dan misschien een vriend mee eten? … Oke is goed! Tot zo!’ ze hangt weer op, en kijkt me dan aan. ‘Ik moet nog een paar boodschappen doen, zeg uhm… Wil je vanavond anders met ons mee eten?’ vraagt ze verlegen. ‘Sure! Ik ben hier toch alleen vanavond.’ We staan op en lopen naar de supermarkt, het is zo’n speciale waar beesten mee naar binnen mogen. ‘Aardappels, vlees, groenten, hagelslag, brood, boter, thee oh en dan vergeet ik de limonade bijna!’ hardop zegt ze wat ze allemaal pakt. Ik bekijk haar nog eens goed, op de wc’s zag ze er heel anders uit. In de helft van haar youtube filmpjes ziet ze er zo uit, in de andere helft zoals op de wc’s. Alsof ze twee persoonlijkheden heeft… Maar in deze persoonlijkheid zit ze duidelijk beter in haar vel, zal ik haar vanavond vragen hoe dat zit? We lopen naar de kassa, daar help ik Veerle met de spullen op de band zetten. Het kassameisje scant al onze boodschappen, maar als Veerle wil pinnen gaat het mis. ‘Emo’s mogen niet pinnen!’ zegt het kassameisje, Veerle buit op haar lip.’Heel grappig hoor Claire! Laat me nou maar betalen dan ben je van me af.’ Zegt  ze woest, en ze wil haar pasje al weer pakken. ‘Too bad! Zolang je emo bent pin je niet! We willen geen bloedspetters op onze apparaten!’ zegt Claire, het kassameisje, en ze houd Veerle’s hand tegen. ‘Dan betaal ik toch?’ roep ik boos en ik haal mijn pasje uit mijn zak. ‘Ik zou maar niet met  haar omgaan, ze is raar!’ fluistert Claire in mijn oor. Snel pin ik, Veerle pakt ondertussen de boodschappen in en we lopen weg. ‘Ik weet wat je wil vragen Shane en het antwoord is: nee dat kan ik niet!’ zegt ze zonder ook maar naar me te kijken. ‘Dan weet jij meer van de dingen die ik wil zeggen dan dat ik zelf doe!’ vragend kijkt Veerle me aan.

Veerle’s POV

We zijn al klaar met eten en Shane en ik zitten op mijn kamer. Mary gaat vanavond de zolder op om stofjes en oude kleren te halen voor het feest van de Stevens. Ik hoop dat Shane niet afgeschrikt word door al mijn posters, het zijn er namelijk iets te veel. ‘Dit is dus de muziek die je leuk vind...’ Zegt Shane onzeker, hij kijkt om zich heen naar posters van Demi Lovato, Taylor Swift, Selena Gomez, Fall Out Boy, Simple Plan en natuurlijk van the Jonas Brothers! ‘Ja! Maar ik luister nog naar veel meer hoor!’ Shane staat op en gaat voor een poster van Taylor Swift staan. Even lijkt het alsof hij gaat huilen.’Gaat het?’ vraag ik bezorgd. Snel veegt hij een traan uit zijn ogen. ‘Ja… Ik mis Tay gewoon denk ik…’ zegt Shane zacht. ‘Ken jij Taylor Swift?’ roep ik uit, ik zie dat Shane schrikt en zichzelf knijpt. ‘No she’s awesome, maar helaas ken ik haar niet. Een van mijn beste vriendinnen heet Taylor. We zijn nooit langer dan een dag uit elkaar geweest, tot ik een paar maanden geleden op tour ging.’ Hij knijpt zichzelf weer,  het lijkt wel alsof hij zichzelf telkens verspreekt! ‘Waarom heb je eigenlijk nog steeds je pet en zonnebril op? Het is avond weet je!’ lachend sta ik op en wil de pet van zijn hoofd halen. ‘Nee!’ beschermend drukt Shane de pet op zijn hoofd, ik graai de zonnebril weg. ‘Veerle geef hier!’ ik ga op mijn bed staan. ‘Pak hem dan als je kan! Aaaah kan de grote jongen niet bij zijn zonnebril?’ plagerig zwaai ik hem heen en weer, Shane spring ook op mijn bed. Steeds als hij de zonnebril wil pakken haal ik hem net voor zijn neus weg. ‘Veerle! Geef die bril terug!’ roept Shane weer, ik lach om zijn gezicht. Hij begint me te kietelen. ‘Hahaha hou hahahaha op!’ gil ik van het lachen, snel legt hij me op mijn bed neer. Hij drukt mijn armen tegen het bed aan, door het “gevecht” is zijn pet afgevallen. Ik heb de neiging om met mijn hand door zijn haar te gaan alleen lukt dat niet echt. Ik bekijk hem nog eens goed, hij draagt zwarte all-stars onder een best wel skinny donkere spijkerbroek. Een groen shirt met korte mouwen, Who Doesn’t love me? Staat er met zwarte glimletters op. Onder de mouwen zie je dat zijn spieren zijn gespannen. Rond zijn nek pieken al wat van zijn donkere haren. In zijn ogen een zelfverzekerde glans, het lijkt wel alsof ik hem ergens eerder heb gezien…

Mary’s POV

Ik gooi het zolderluik open, voorzichtig klap ik de trap uit. ‘Doe je voorzichtig schatje?’ zegt mam tegen me, ik knik en klim naar boven. Op zolder doe ik mijn zaklantaarn aan, overal om me heen hangen spinnenwebben. ‘Ik kan er nog best een leuk kamertje van maken.’ Mompel ik tegen mezelf. Ik schijn over de etiketten van de dozen. ‘Speelgoed… kleren… boeken… bladmuziek… stofjes… Bladmuziek?’ ik loop naar de doos toe, het is een handschrift dat ik niet ken. Nieuwsgierig maak ik de doos open, hij ligt tot aan de nok toe vol met mappen vol muziek. Bovenop ligt een envelop, mijn naam staat erop. ‘Mary kom je? Heb je de dozen gevonden?’ Daniël komt naar boven gesjokt. Snel stop ik de envelop in mijn zak. ‘Eh… ja ik moet die drie hebben en die vier daar.’ Snel wijs ik de dozen aan en ga dan naar “mijn” kamer, die ik moet delen met Tawni. Gelukkig is ze er nu niet! Ik plof op mijn bed neer en scheur de envelop open, er zit een brief in en een paar foto’s. Ik begin met de brief lezen.

NickJ-IsOffThe-Chain | 12-09-2009 | 10:42 | Link | Reacties (5)